Precaire arbeidsrelaties en de rol van de vakbond

De laatste jaren lijkt de onderkant van de arbeidsmarkt steeds meer in de belangstelling te staan. In het licht van maatschappelijke discussies over nieuwe sociale scheidslijnen, een verondersteld polariseringsproces en het verdwijnen van de middenklasse is het niet verwonderlijk dat ook de verhoudingen op de arbeidsmarkt en de ontwikkelingen hieromtrent vandaag de dag de nodige aandacht krijgen.

Minder aandacht is er in de Nederlandse context tot dusver nog voor een specifiek deel van de onderkant van de arbeidsmarkt: precair werk. Waar laagbetaald werk samengaat met onzekere contracten of een flexibel aantal werkuren kan bestaansonzekerheid om de hoek komen kijken.

Dit soort werk dat vaak omschreven wordt als precair is de afgelopen decennia exponentieel toegenomen. Precair werk is altijd een integraal onderdeel geweest van loonarbeid. Precair werk is dan ook nooit helemaal van het toneel verdwenen. Toch is de groei van werk dat geen of onvoldoende bestaanszekerheid biedt vanuit de recente geschiedenis bezien wel een relatief nieuw verschijnsel.

Het doel van dit onderzoek is om meer te weten te komen over de relationele dimensie van precair werk en de rol van de vakbond. Hiertoe zal worden ingezoomd op een drietal beroepsgroepen van de Nederlandse arbeidsmarkt. Om de invloed die de positie van de vakbond mogelijk heeft op de bredere arbeidsverhoudingen beter bloot te kunnen leggen wordt ingezoomd op één beroepsgroep waar de vakbond de afgelopen jaren redelijk succesvol is gebleken in het organiseren, één beroepsgroep waar door de vakbond wel flink op is ingezet maar waar de inzet minder succesvol was en ten slotte wordt er ook gekeken naar een precaire beroepsgroep waar de afgelopen jaren weinig vakbondsaanwezigheid was.

Dit onderzoek is uitgevoerd door Sanne van der Gaag. Haar rapport verschijnt eind 2018.

Top